El léxicu asturlleonés, ye dicir, los términos pertenecientes al bable faláu al sur del Cordal Cantábricu, tovía caltenía una fuerte presencia nel sieglu XVII, pese a que'l procesu de castellanización d'esta zona d'España entamare dellos sieglos enantes, aproximadamente de magar el XIII, según les estimaciones de los espertos.

Asina lo demostró güei'l profesor de la Universidá de Lleón, José Ramón Morala, demientres la so intervención sobre 'El procesu de castellanización del sur de la cordillera', pronunciáu nel marcu de la última xornada del 'I Conceyu Internacional de Llingua Asturiana', celebráu pola Academia de la Llingua na Facultá de Filoloxía.

Demientres la so intervención, Morala analizó'l procesu de sustitución del asturlleonés pol castellán na zona sur de la cordillera, en provincies como Lleón, Zamora o hasta Salamanca, y p'apoyar la so teoría utilizó documentos de carácter alministrativu fechaos nel sielu XVII, tales como testamentos, inventarios o otros testos notariales. "Siempre se trabayó cola época medieval o con documentación del sieglu XX, pero yo quise buscar una etapa intermedia", esplicó en declaraciones a Europa Press.

Bona parte d'estos testos refiérense a llistaos de propiedaes, nes que figuren munches ferramientes de llabranza y otros instrumentos que conlleven l'usu del léxicu rural. Asina, nellos apaecen términos como 'fleje' ('flexe' n'asturianu) pa referise a la forma castellana 'haz', o 'fosco' (conserváu cola mesma grafía n'asturianu, como un sinónimu de 'roxu') pa referise al castellán 'hosco', utilizáu pa designar un determináu color del ganáu vacunu.

Toos estos documentos tán escritos en castellán, pero recueyen el léxicu utilizáu nestes zones, lo cual, dende'l puntu de vista de Morala, demuestra que "munches formes orales se calteníen nesta época, y que'l procesu de castellanización (que data nel sieglu XIII y llocaliza'l so entamu na zona de Palencia) foi rápidu na llingua escrita, pero mui lentu y mui llargu na falada".

(d'Europa Press, 06-11-2008)